De Engel van Doel is een aangrijpende film die laat zien hoe een aantal van de bewoners het verdwijnen van hun dorp ervaart. Het dorp Doel moet verdwijnen vanwege uitbreidingen van de haven van Antwerpen. Veel van de mensen hebben het dorp al verlaten voor de tijd dat de film is opgenomen. Slechts enkelen, onder wie de hoofdrolspeelster Emilienne blijven achter.

In de film wordt duidelijk hoe verbonden mensen kunnen zijn met een bepaalde plek en hoe zo’n plek betekennis krijgt via gedeelde herinneringen. Voor de emoties die daarmee samenhangen is vaak weinig aandacht in planningsprocessen. In die zin schets de film dan ook een cynisch beeld.

In de discussies over krimp krijgt dit aspect ook nog weinig aandacht. En dat is jammer want de betrokkenheid en verbondenheid van mensen bij een bepaalde plek zijn juist de redenen waarom mensen zich actief willen inzetten voor het behoud of de ontwikkeling van die plek.